मै तू बन गयी

अब न छू मुझे ऐसे सनम, मै मै न रहू, कुछ और हो जाऊ तुने छुआ मेरी ज़ुल्फ़ को,वो हवा बनके लहरा उठे, तुने छुआ मेरी साँसों को, वो आंधी बन गए, तुने छुआ मेरे होठों को, वो गुलाब बन गए, तुने छुआ उस गुलाब को, तो शराब बन गयी तुने छुआ मेरी पलकों को , तो नींद बन गयी, तुने छुआ मेरी नींद को, तो ख्वाब बन गए, तुने छुआ मेरी तन्हाई को, तो मेले जम गए, तुने छुआ हाले दिल को तो अफसाना बन गया तुने छुआ मेरी धड़कन को तो गीत बन गए, तुने छुआ मेरे ख़याल को तो नशा बन गया तुने छुआ नहीं जो मुजको, मई बिखर बिखर गई, तुने छू लिया जो मुजको, मै निखर निखर गई, तुने छुआ मेरे दिल को, तो प्यार बन गया, तुने छू लीया मुज को तो मै तू बन गयी nAmrAtA AmIn

"आखिर क्यों?"

है ये कैसा अजिब सा आलम, जिससे है अंजान हम,

कल कुछ और थे आज कुछ और है हम...

 

क्युं दिल मेरा कुछ अलग से धडकना चाहता है? 

क्युं ये पागल दिल उदासी मेह्सुस करना चाहता है?

 

क्युं हमारी ये जुल्फें, लहेराते  हुए, रुठकर हमींसे

चाह्ती है संवरना कीसी अजनबी के प्यारसे?

 

क्युं ये आंखे तरस जाना चाह्ती है इन्तेझार करके?

क्युं ये नझरें भी मुड मुड के पीछे देखना चाहती है?

 

क्या हो गया है पांवको जो रुकरुक के चलना चाहते है?

क्युं ये बेला किसि पैडसे लिपट जाना चाहती है?

 

क्युं ये पलकें उठके झुक जाती है पर झुकके नहिं उठती?

क्युं ये निगाहें किसीके लिये राहमैं पथराना चाहती है?

 

आखिर किसका इन्तेझार है ये?

कौन है वो जिसकी जन्मों से  तलाश है?

कौन है वो, जो नहिं है फिर भी इन्तेझार उसीका है?

नम्रता

१४-६-९०

"કોઇ આવશે........"

કાલે સાંજે મારી તનહાઇઓ સાથે ગુફ્તેગુ કરતી એકલી હું,

આંખોમાં ખામોશી આંજી બેઠી હતી કોઇની યાદમાં,

 

ત્યારે જુઇની વેલે અચાનક મને બોલાવી, અને

મને કાનમાં નાનકડા મસ્તીખોર ફુલે કહ્યું કે,

                                 કદાચ કોઇ આવશે,

એક્દમ મારી સાંજ સોનેરી થઇ ગઇ અને હું ગુલાબી,

મે સુરજ સામે જોયુ, એણૅ જતાજતા છેલ્લા સ્મિત સાથે કહ્યું

                                       કોઇક આવી રહ્યું છે,

બારીમાંથી અંદર આવ્યું એક નાનકડું પતંગીયુ,

મને કાનમાં ધીમેધીમે શરમાતા શરમાતા કહી ગયુ

                                કોઇની સુવાસ આવી રહી છે,

મેં મારા દિલની દુનિયામાં જરા ડોકિયું કરીને  જોયુ,

તો ધડકનોએ હસતા હસતા મારા કાન મરોડી પુછ્યું,

                                        "કોઇ આવે છે કે શું?"

હું દોડીને સાજ સજી તૈયાર થઇ આયના સામે ગઇ,

તો મારા જ પડછાયાએ શરારતી લહેકા સાથે પુછી લિધું,

                                        "અલી, કોણ આવે છે?"

પછી મેં આખી સાંજ અને રાત તમારી ખુબ રાહ જોઇ,

તમારી યાદોને બોલાવી જોરદાર મહેફિલ જમાવી,

પણ

તમે ન આવ્યા.....

 

પછી વિચાર્યુ, સારુ થયુ કે તમે ન આવ્યા,

તમે તો આવીને થોડી વારમાં જતા રહેત, 

તમારી યાદોની જેમ, આમ લાંબો સમય,

તમે મારી સાથે આમ થોડા રહેવાના હતા?

નમ્રતા

૨૨-૩-૯૧

"કોણે કિધું"

આજે સવારે કરેણનુ ફુલ આવી કહિ ગયુ,

"શું વાત છે? આખા બાગમા ચર્ચા તારી જ છે"

 

અને હું ચમકી, કેમકે મને તો એમ જ હતુ કે

આપણા મળ્યાની ખબર કોઇને નથી, તો...?

 

પછી બહાર બોલાવી મને ચાંદની પુછવા લાગી

"આજકાલ બાગમા તારુ જ નામ બોલાય છે, કોણ છે"

 

અને હુ લજાઇ ગઇ, થોડી ગભરાઇ પણ ગઇ

"ક્યાંથી ખબર પડી બધાને? શું ખબર મને?"

 

પણ ભમરો આવી કહી ગયો"તમને પતંગીયુ જોઇ ગયુ હતુ,

એણૅ જુઇને કિધુ, જુઇએ કરેણને, અને કરેણે જઇને ......"

 

ત્યારે મને ખબર પડી કે આપણી વાત તો જાહેર થઇ ગઇ હતી

ત્યાં જ ગુલાબ પુછવા આવ્યુ, "સાંભળ્યુ? તમારી વાત તો હવે..."

નમ્રતા

૩૦-૩-૯૧

પાગલ

પ્રેમભક્તિના રંગે રંગાઇ, ઘેલી જો ને બનતી ગઇ,

મંદિર મંદિર, કરતાં તારે આંગણ આવી ઉભી રહી.

.
હરિ નામની માળા જપતાં સાજન સાજન કરતી ગઇ,

ચારે તરફ તુજને ભાળી, ભાવે શિશ જુકાવતી ગઇ.

.
પ્રેમ પ્રભાતિયાં પ્રેમ ભજનીયાં પ્રેમની આરતી ગાતી ગઇ,

ભુખના દુઃખે ખુદ પીડાતા તુજને ભોજન ધરતી ગઇ.

.
ખુદની આંખે નીંદર આવતાં તુજને હિંડોળા જુલાવતી ગઇ,

લોક ભલેને કહેતા પાગલ, તારી પાગલ બનતી ગઇ.

નમ્રતા અમીન

૨૮/૦૧/૨૦૦૯

યાદ

સાવ જ ખાલી ચોમાસું ને કોરો ધાકોર વરસાદ,

તો યે મને લથબથાવતી તરબતર તારી યાદ.

નમ્રતા અમીન

૨૦/૦૧/૨૦૦૯

સ્વાગતમ્

આંખ ખોલતા જ બાલરશ્મિ બોલી ઉઠ્યુ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

બહાર જોતા જ પીળી કરેણ ટહુકી ઉઠી, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

આયનામા જોતા જ ખુદ જ બોલી ઉઠાયુ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

આંખો બંધ કરતા જ તમે બોલી ઉઠ્યા, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

જરા અચરજ થયુ, કેમ આટલુ બધુ સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

ઓહ, યાદ આવ્યુ નવા વર્ષને કહિએ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

સારુ, આશાઓના કાફલાઓને કહિએ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

નવા સ્વપ્નોની વણઝારોને કહિ દઇએ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

ખુશખુશાલ હવાઓની લહેરો ને કહિએ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

મઘમઘતી લીલ્લીછમ લાગણીઓની વેલોને કહિએ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

અને હવે, જતા જતા, સોરી, આવતા આવતા, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

લીલ્લીછમ વેલના એકલા ફુલ જેવા તમને ખાસ સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્.............

નમ્રતા અમીન

૦૧/૦૧/૨૦૦૯

પ્રેમ

કહો છો તમે કેમ કે આપણે ઓળખાણ નથી?

કદાચ ભુલ્યા હશો તમે પણ હુ કેમ ભુલી શકુ?

સુની લાંબી સડકો પર, વનરાજી ની વચ્ચે થઇ

હાથ મા હાથ પરોવી ચાલ્યા છીએ આપણ્રે,

શહેર થી દુર, ઝાડ ની નીચે ચાર આંખ એક કરી,

સોનેરી શમણા ભાવિના જોયા છે આપણે.

શાંત રાત્રિ ના છેલ્લા પ્રહર મા વરસાદ ની ભીની મહેક સાથે

નીરવ એકાંતમા પ્રેમનો આલાપ્ છેડ્યો છે આપણે,

ચાર આંખ, બે શ્વાસ્ અને બે ધડકતા દિલ

એક કરીને એકબીજામા ખોવાઇ ગયા છીએ આપણે,

પેલા નાનકડા છોડને (પ્રેમના), રોપી એક્બીજાના દીલમા

રાતદીન આંસુઓથી સીંચી સીંચી ખીલવ્યો છે આપણે,

આપણે મળ્યા, છૂટા પડ્યા અને ફરી મળતા પહેલા

પળભર પણ એક્બીજાની યાદમા સૂતા નથી આપણે

અને તમે કહો છો આપણે ઓળખાણ નથી?

હા, એ વાત જૂદી છે કે .........આપણે મળ્યા છીએ હમેશા મારા જ સ્વપ્નમા,

નમ્રતા અમીન